Nomifensine

Estazolam: Estazolam ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ ប្រូមសឺម ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំស្ងប់ស្ងាត់នៃវណ្ណៈទ្រីយ៉ាល់បូឡូហ្សីយ៉ានីន (TBZD) ដែលត្រូវបានបញ្ចូលគ្នាជាមួយចិញ្ចៀនទ្រីយ៉ាហ្សូល។ វាមានសារធាតុ anxiolytic, anticonvulsant, hypnotic, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងសាច់ដុំ។ Estazolam គឺជាថ្នាំ benzodiazepine ផ្ទាល់មាត់ដែលមានសកម្មភាពកម្រិតមធ្យម។ វាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការព្យាបាលរយៈពេលខ្លីនៃការគេងមិនលក់។
Triazolam: Triazolam, បានលក់ក្រោមឈ្មោះម៉ាក Halcion ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀត, គឺជាប្រព័ន្ធប្រសាទកណ្តាល (CNS) tranquilizer បាក់ទឹកចិត្តនៃ triazolobenzodiazepine (TBZD) ថ្នាក់ដែលជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំ benzodiazepine (BZD) ឧបករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុ។ វាមានលក្ខណៈសម្បត្តិឱសថស្រដៀងនឹងថ្នាំ benzodiazepines ផ្សេងទៀតដែរប៉ុន្តែជាទូទៅវាត្រូវបានគេប្រើជាថ្នាំរំងាប់អារម្មណ៍ដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់ធ្ងន់ធ្ងរ។ បន្ថែមលើលក្ខណៈសម្បតិ្តសម្មតិកម្មភាពមិនចេះធុញទ្រាន់របស់ទ្រីយ៉ាកូឡាំមេតាស៊ីលីអាទីស្យូស sedative anticonvulsant និងលក្ខណៈបន្ធូរសាច់ដុំត្រូវបានប្រកាសផងដែរ។ ដោយសារតែរយៈពេលពាក់កណ្តាលជីវិតរបស់វាថ្នាំទ្រីយ៉ាហ្សូមមិនមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមានការភ្ញាក់ដឹងខ្លួនញឹកញាប់ឬភ្ញាក់ពីព្រលឹមឡើយ។
Lormetazepam: ថ្នាំ Lormetazepam ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Noctamid ក្នុងចំណោមផលិតផលដទៃទៀតគឺជាថ្នាំដែលមានសកម្មភាពខ្លីពីកំរិតមធ្យមទៅ ៣ អ៊ីដ្រូសែន benzodiazepine ដេរីវេនិង analogue temazepam ។ វាមានលក្ខណៈសម្បតិ្ត hypnotic, anxiolytic, anticonvulsant, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងសាច់ដុំ។
Temazepam: ថ្នាំ Temazepam ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Restoril ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់។ ការប្រើប្រាស់បែបនេះជាទូទៅគួរតែមានរយៈពេលតិចជាងដប់ថ្ងៃ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។ ប្រសិទ្ធភាពជាទូទៅចាប់ផ្តើមក្នុងរយៈពេលមួយម៉ោងនិងមានរយៈពេលរហូតដល់ ៨ ម៉ោង។
Midazolam: ថ្នាំ Midazolam ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Versed ហើយក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំ benzodiazepine ដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការប្រើថ្នាំសន្លប់ការលួងលោមនីតិវិធីការគេងមិនលក់និងការរំខានធ្ងន់ធ្ងរ។ វាដំណើរការដោយជំរុញភាពងងុយគេងកាត់បន្ថយការថប់បារម្ភនិងបណ្តាលឱ្យបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការបង្កើតការចងចាំថ្មី។ វាក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់ការព្យាបាលនៃការប្រកាច់ផងដែរ។ ថ្នាំ Midazolam អាចត្រូវបានផ្តល់ដោយមាត់ចាក់តាមសរសៃឈាមឬចាក់តាមសាច់ដុំដោយបាញ់ទៅក្នុងច្រមុះឬតាមថ្ពាល់។ នៅពេលផ្តល់ឱ្យតាមសរសៃឈាមវាជាធម្មតាចាប់ផ្តើមធ្វើការក្នុងរយៈពេលប្រាំនាទី។ នៅពេលចាក់ចូលសាច់ដុំវាអាចចំណាយពេលដប់ប្រាំនាទីដើម្បីចាប់ផ្តើមធ្វើការ។ ផលប៉ះពាល់មានរយៈពេលពីមួយទៅប្រាំមួយម៉ោង។
Brotizolam: ថ្នាំ Brotizolam គឺជាថ្នាំ thienotriazolodiazepine ដែល មានលក្ខណៈ sedative - hypnotic ដែលជាអាណាឡូក benzodiazepine ។ វាមានសារធាតុ anxiolytic, anticonvulsant, hypnotic, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានឥទ្ធិពលស្រដៀងគ្នាទៅនឹងថ្នាំ benzodiazepines hypnotic ដែលមានសកម្មភាពខ្លីដូចជា triazolam ឬ midazolam ។ វាត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលរយៈពេលខ្លីនៃការគេងមិនលក់ធ្ងន់ធ្ងរ។ ថ្នាំ Brotizolam គឺជាសម្មតិកម្មដ៏ខ្លាំងក្លានិងខ្លីដោយប្រើកម្រិតធម្មតាចាប់ពី ០.១២៥ ទៅ ០,២៥ មីលីក្រាមដែលត្រូវបានគេលុបចោលយ៉ាងឆាប់រហ័សជាមួយនឹងអាយុកាលមធ្យម ៤,៤ ម៉ោង។
Quazepam: Quazepam គឺជាថ្នាំផ្សំពីថ្នាំ benzodiazepine ដែលផលិតបានយូរអង្វែងដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសាជីវកម្ម Schering ក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០ ។ Quazepam ត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញសម្រាប់ការព្យាបាលនៃការគេងមិនលក់រួមមានការគេងនិងការថែរក្សាដំណេក។ Quazepam ជម្រុញដល់ការចុះខ្សោយមុខងារម៉ូទ័រនិងមានលក្ខណៈសម្បតិ្ត hypnotic និង anticonvulsant ដែលមានសក្តានុពលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ដែលមិនសូវមានសក្តានុពលខ្លាំងជាងថ្នាំ benzodiazepines ផ្សេងទៀត។ Quazepam គឺជាសម្មតិកម្មប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពដែលបង្កើតនិងថែរក្សាដំណេកដោយគ្មានការរំខានដល់ស្ថាបត្យកម្មដំណេក។
Loprazolam: Loprazolam ( triazulenone ) ដែលដាក់លក់នៅក្រោមឈ្មោះយីហោជាច្រើនគឺជាថ្នាំ benzodiazepine ។ វាមានសារធាតុ anxiolytic, anticonvulsant, hypnotic, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងសាច់ដុំ។ វាត្រូវបានផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណនិងលក់សម្រាប់ការព្យាបាលរយៈពេលខ្លីនៃការគេងមិនលក់ក្នុងកំរិតមធ្យម។
Doxefazepam: Doxefazepam គឺជាថ្នាំ benzodiazepine វាមានសារធាតុ anxiolytic, anticonvulsant, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងសាច់ដុំ។ វាត្រូវបានប្រើវិធីព្យាបាលជាសម្មតិកម្ម។ យោងតាម ​​Babbini និងសហសេវិកក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៥ ការចម្លងនៃ flurazepam នេះគឺមានឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងរវាង ២ ទៅ ៤ ដងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងលើកក្រោយខណៈពេលដំណាលគ្នាមានពាក់កណ្តាលដូចជាពុលនៅក្នុងសត្វមន្ទីរពិសោធន៍។
Cinolazepam: ថ្នាំ Cinolazepam គឺជាថ្នាំដែលជាសារធាតុ ចំរុះ benzodiazepine ។ វាមានសារធាតុ anxiolytic, anticonvulsant, sedative និងគ្រោងឆ្អឹងសាច់ដុំ។ ចំពោះលក្ខណៈសម្បត្តិ sedative ដ៏រឹងមាំរបស់វាត្រូវបានប្រើជាចំបង។
Climazolam: Climazolam ( Ro21-3982 ) ត្រូវបានណែនាំនៅក្រោមអាជ្ញាប័ណ្ណជាថ្នាំពេទ្យសត្វដោយក្រុមហ៊ុនឱសថស្វីសGräubក្រោមការ ព្យាបាលដោយ Climasol ។ Climazolam គឺជា benzodiazepine ជាពិសេសដេរីវេ imidazobenzodiazepine ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Hoffman-LaRoche ។ វាមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលនឹងរចនាសម្ព័ន midazolam និង diclazepam ហើយត្រូវបានគេប្រើជាពេទ្យសត្វសំរាប់សត្វដែលធ្វើឱ្យស្ពឹក។
ATC code N05: ATC code N05 ចិត្តវិទ្យា គឺជាក្រុមរងនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមី អាណាតូ មិក ដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N05 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Glutethimide: Glutethimide គឺជាថ្នាំងងុយគេងដែលត្រូវបានណែនាំដោយស៊ីបានៅឆ្នាំ ១៩៥៤ ថាជាជម្រើសមួយដែលមានសុវត្ថិភាពក្នុងការធ្វើ barbiturates ដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់។ ទោះយ៉ាងណាមិនយូរប៉ុន្មានវាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថាជាតិស្ករ glutethimide ហាក់ដូចជាបង្កឱ្យមានការញៀននិងបណ្តាលឱ្យមានរោគសញ្ញាដកស្រដៀងគ្នា។ Doriden គឺជាជំនាន់យីហោ។ កម្រិតផលិតកម្មនាពេលបច្ចុប្បន្ននៅសហរដ្ឋអាមេរិកចង្អុលបង្ហាញថាវាត្រូវបានប្រើតែនៅក្នុងការស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចប៉ុណ្ណោះ។ ការផលិតគ្រឿងញៀននេះត្រូវបានបញ្ឈប់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៣ ហើយបានបញ្ឈប់នៅបណ្តាប្រទេសអឺរ៉ុបខាងកើតមួយចំនួនក្នុងឆ្នាំ ២០០៦ ។
Methyprylon: ថ្នាំ Methyprylon (Noludar) គឺជាថ្នាំងងុយគេងនៃក្រុមគ្រួសារ piperidinedione ដេរីវេដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Hoffmann-La Roche.n ថ្នាំនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់ព្យាបាលការគេងមិនលក់ប៉ុន្តែឥឡូវនេះវាកម្រត្រូវបានគេប្រើព្រោះវាត្រូវបានជំនួសដោយថ្នាំថ្មីដែលមានផលប៉ះពាល់តិចតួចដូចជា benzodiazepines.Methyprylon ត្រូវបានដកចេញពីទីផ្សារសហរដ្ឋអាមេរិកនៅខែមិថុនាឆ្នាំ ១៩៧៥ និងទីផ្សារកាណាដានៅខែកញ្ញាឆ្នាំ ១៩៩០ ។
Pyrithyldione: Pyrithyldione គឺជាថ្នាំព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៩។ វិធីដែលប្រសើរជាងមុននៃការផលិតត្រូវបានបង្កើតដោយ Roche ក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៩ ។ សព្វថ្ងៃនេះសារធាតុនេះលែងប្រើទៀតហើយ។ ជួនកាល Agranulocytosis ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាមានឥទ្ធិពលអាក្រក់។ Pyrithyldione ក៏ជាអ្នកបង្កើតអរម៉ូន CYP2D6 ផងដែរប៉ុន្តែមិនមានឥទ្ធិពលដូច glutethimide នៅក្នុងការសិក្សាវាបានបង្កើនអូ -ethethylation of codeine ២០% ។
ATC code N05: ATC code N05 ចិត្តវិទ្យា គឺជាក្រុមរងនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមី អាណាតូ មិក ដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N05 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Zopiclone: ថ្នាំ zopiclone, លក់ក្រោមឈ្មោះយីហោក្នុងចំណោម Imovane អ្នកដទៃទៀតគឺ nonbenzodiazepine បានគេប្រើដើម្បីការលំបាកក្នុងការគេងព្យាបាលជំងឺមួយ។ ហ្សូលីកក្លូនមានម៉ូលេគុលខុសពីថ្នាំ benzodiazepine ហើយត្រូវបានគេចាត់ថ្នាក់ជាស៊ីក្លូរ៉ូរ៉ូឡូន។ ទោះយ៉ាងណាហ្សែនហ្សូលីនបង្កើនការបញ្ជូនធម្មតានៃអាស៊ីតណឺរ៉ូតាមីតអាស៊ីតហ្គាម៉ា - អាមីណូប៊ូទីរី (GABA) នៅក្នុងប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទកណ្តាលតាមរយៈការសំរួលការទទួលថ្នាំ benzodiazepine ក្នុងវិធីតែមួយដែលថ្នាំ benzodiazepine ធ្វើ។
Zolpidem: Zolpidem ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Ambien ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងសម្រាប់ការព្យាបាលរយៈពេលខ្លីនៃបញ្ហានៃការគេង។ គោលការណ៍ណែនាំណែនាំឱ្យប្រើវាតែបន្ទាប់ពីការព្យាបាលអាកប្បកិរិយាយល់ដឹងសម្រាប់ការគេងមិនលក់និងការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាដូចជាអនាម័យដំណេកត្រូវបានសាកល្បង។ វាបន្ថយពេលវេលាដើម្បីចាប់ផ្តើមគេងប្រហែលដប់ប្រាំនាទីហើយនៅកំរិតធំជួយឱ្យមនុស្សគេងលក់យូរ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់ហើយអាចប្រើបាននៅក្នុងថេប្លេតធម្មតាថេប្លេតដែលមានរាងតូចឬបាញ់តាមមាត់។
Zaleplon: ហ្សេលផុន ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ សូណាតា ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំងងុយគេងដែលប្រើដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់។ វាគឺជាសម្មតិកម្ម nonbenzodiazepine ពីថ្នាក់ pyrazolopyrimidine ។
Eszopiclone: ថ្នាំ Eszopiclone ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Lunesta ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលការគេងមិនលក់។ ភ័ស្តុតាងគាំទ្រអត្ថប្រយោជន៍បន្តិចបន្តួចដល់កំរិតមធ្យមរហូតដល់ ៦ ខែ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
ATC code N05: ATC code N05 ចិត្តវិទ្យា គឺជាក្រុមរងនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមី អាណាតូ មិក ដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N05 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Melatonin: Melatonin គឺជាអរម៉ូនដែលត្រូវបានបញ្ចេញដោយក្រពេញ pineal នៅពេលយប់ហើយត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាយូរមកហើយជាមួយនឹងការគ្រប់គ្រងវដ្តនៃការគេង។ ក្នុងនាមជាអាហារបំប៉នវាត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់សម្រាប់ការព្យាបាលរយៈពេលខ្លីនៃការគេងមិនលក់ដូចជាពីការធ្លាក់យន្តហោះឬការផ្លាស់ប្តូរការងារហើយជាធម្មតាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។ ភស្តុតាងនៃអត្ថប្រយោជន៍របស់វាសម្រាប់ការប្រើប្រាស់នេះមិនមានភាពរឹងមាំទេ។ ការពិនិត្យឡើងវិញនៅឆ្នាំ ២០១៧ បានរកឃើញថាការចាប់ផ្តើមនៃការគេងបានកើតឡើងលឿនជាងមុនដោយប្រើរយៈពេល ៦ នាទីប៉ុន្តែមិនបានរកឃើញការផ្លាស់ប្តូរពេលវេលាដេកលក់ស្រួលទេ។ ថ្នាំរំងាប់ថ្នាំព្យាបាលរោគ melatonin receptor agonist អាចមានប្រសិទ្ធិភាពក៏ដូចជាថ្នាំគ្រាប់មេឡាតូនីនក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាងប៉ុន្តែមានផលប៉ះពាល់ខុសៗគ្នាចំពោះស្ថានភាពនៃការគេងមួយចំនួន។
Ramelteon: Ramelteon ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោរ រ៉ូហ្សេមមឺរ ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំសំរាប់ព្យាបាលដំណេកដែលបានជ្រើសរើសយ៉ាងល្អិតល្អន់ទៅនឹងអ្នកទទួល MT 1 និង MT 2 នៅក្នុងស្នូល suprachiasmatic (SCN) ជំនួសឱ្យការផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹង GABA A receptors ដូចជាជាមួយនឹងថ្នាំដូចជា zolpidem ។
ATC code N05: ATC code N05 ចិត្តវិទ្យា គឺជាក្រុមរងនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមី អាណាតូ មិក ដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N05 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Methaqualone: Methaqualone គឺជាថ្នាំងងុយគេងនិងថ្នាំងងុយគេង។ វាត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Quaalude និង សុផ័រ ក្នុងចំណោមផលិតផលផ្សេងទៀតដែលមានផ្ទុកមេតាណុល ៣០០ មីលីក្រាមនិងត្រូវបានលក់ជាថ្នាំផ្សំក្រោមម៉ាកយីហោ ម៉ាន់ដាក ដែលមានផ្ទុកមេតំហ្វេតាមីន ២៥០ មីលីក្រាមនិងឌីប៉ូហ្វេតាមីនម ២៥ មីលីក្រាមនៅក្នុងថេប្លេតតែមួយដែលភាគច្រើននៅអឺរ៉ុប។ ផលិតកម្មពាណិជ្ជកម្មមេតាណុលត្រូវបានបញ្ឈប់នៅពាក់កណ្តាលទសវត្សឆ្នាំ ១៩៨០ ដោយសារតែការរំលោភបំពាននិងការញៀនរីករាលដាល។ វាគឺជាសមាជិកនៃថ្នាក់ quinazolinone ។
Clomethiazole: Clomethiazole គឺជាថ្នាំ sedative និងសម្មតិកម្មដែលត្រូវបានបង្កើតដំបូងដោយ Hoffmann-La Roche ក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៣០ ។ ថ្នាំនេះត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលនិងការពាររោគសញ្ញានៃការដកជាតិអាល់កុលស្រួចស្រាវ។
Bromisoval: Bromisoval (INN) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា bromovalerylurea គឺជាប្រភេទសម្មតិកម្មនិង sedative នៃក្រុម bromoureide ដែលត្រូវបានរកឃើញដោយ Knoll ក្នុងឆ្នាំ ១៩០៧ និងមានប៉ាតង់នៅឆ្នាំ ១៩០៩ ។ ថ្នាំ។
Carbromal: Carbromal គឺជាថ្នាំងងុយគេងដែលត្រូវបានសំយោគដំបូងក្នុងឆ្នាំ ១៩០៩ ដោយ Bayer ហើយក្រោយមកត្រូវបានដាក់លក់ជា អាដាលីន ។ ថ្នាំនេះក្រោយមកត្រូវបានលក់ដោយផាកឃឺដាវីសក្នុងការរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយ pentobarbital ក្រោមឈ្មោះ Carbrital ។
Scopolamine: ថ្នាំ Scopolamine ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា hyoscine ឬ ដង្ហើមរបស់អារក្ស គឺជាថ្នាំធម្មជាតិដែលផលិតដោយអាល់កាឡាំងត្រូពិកអាល់កាឡូអ៊ីតនិងថ្នាំសំយោគដែលត្រូវបានគេប្រើជាផ្លូវការសម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺចលនានិងចង្អោរនិងក្អួត។ ជួនកាលវាក៏ត្រូវបានគេប្រើមុនពេលវះកាត់ដើម្បីកាត់បន្ថយទឹកមាត់។ នៅពេលប្រើដោយចាក់បញ្ចូលផលប៉ះពាល់ចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពីប្រហែល ២០ នាទីនិងមានរយៈពេលរហូតដល់ ៨ ម៉ោង។ វាក៏អាចត្រូវបានប្រើដោយផ្ទាល់មាត់និងជាបំណះឆ្លង។ វាមាននៅក្នុងបញ្ជីថ្នាំសំខាន់ៗរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក។
Propiomazine: ថ្នាំ Propiomazine គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងអ៊ីស្តាមីនទប់ស្កាត់អ្នកទទួល H1 ។ វាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់និងផលិតភាពងងុយគេងឬងងុយគេងនិងបំបាត់ការថប់បារម្ភមុនពេលវះកាត់អំឡុងពេលវះកាត់ឬនីតិវិធីផ្សេងទៀតហើយរួមផ្សំជាមួយថ្នាំស្ពឹកផងដែរក្នុងពេលសម្រាល។ ថ្នាំ Propiomazine គឺជាថ្នាំ phenothiazine ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានគេប្រើជា neuroleptic ទេព្រោះវាមិនរារាំងអ្នកទទួល dopamine បានល្អទេ។
Triclofos: ថ្នាំ Triclofos គឺជាថ្នាំ sedative ដែលត្រូវបានគេប្រើកម្រក្នុងការព្យាបាលការគេងមិនលក់។
Ethchlorvynol: ថ្នាំ Ethchlorvynol គឺជាថ្នាំព្យាបាលដោយថ្នាំងងុយគេងនិងថ្នាំងងុយគេងដែលត្រូវបានបង្កើតដោយ Pfizer ក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៥០ ។ នៅសហរដ្ឋអាមេរិកវាត្រូវបានលក់ដោយមន្ទីរពិសោធន៍ Abbott ក្រោមឈ្មោះពាណិជ្ជកម្ម Placidyl ។ ផ្លាទីឌីលអាចរកបាននៅក្នុងជែលដែលមានជាតិជែល ២០០ មីលីក្រាម ៥០០ មីលីក្រាមនិងកម្លាំង ៧៥០ មីលីក្រាម។ ខណៈពេលដែលថ្នាំគ្រាប់កម្លាំង ៥០០ មីលីក្រាមនិង ៧៥០ មីលីក្រាមត្រូវបានប្រើសម្រាប់កាត់បន្ថយភាពយឺតយ៉ាវនៃការគេងថ្នាំគ្រាប់កម្លាំង ២០០ មីលីក្រាមត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់ប្រើក្នុងការធ្វើឱ្យគេងលក់ឡើងវិញក្នុងករណីភ្ញាក់ពីព្រលឹម។ Abbott បានបញ្ឈប់ការផលិតនៅឆ្នាំ ១៩៩៩ ដោយសារតែវាត្រូវបានជំនួសដោយគ្រួសារ benzodiazepine និងការបំពានយ៉ាងទូលំទូលាយបន្ទាប់ពីនោះ Placidyl អាចប្រើបានប្រហែលមួយឆ្នាំនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ បើទោះបីជាតាមទ្រឹស្តីអេចូលីខូលណុលអាចត្រូវបានផលិតសម្រាប់លក់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយក្រុមហ៊ុនឱសថមួយផ្សេងទៀតក៏ដោយក៏គ្មានក្រុមហ៊ុនឱសថណាមួយបានជ្រើសរើសធ្វើវាដែរ។ បុគ្គលដែលមានវេជ្ជបញ្ជាត្រឹមត្រូវសម្រាប់សារធាតុអាចដឹកជញ្ជូនបរិមាណអេត្យូពីណុលត្រឹមត្រូវជាមួយពួកគេចូលសហរដ្ឋអាមេរិក។
Valerian (herb): Valerian គឺជារុក្ខជាតិផ្កាមានអាយុច្រើនឆ្នាំមានដើមកំណើតនៅអឺរ៉ុបនិងអាស៊ី។ នៅរដូវក្ដៅនៅពេលដែលរុក្ខជាតិពេញវ័យអាចមានកំពស់ ១,៥ ម៉ែត្រ (៥ ហ្វីត) វាមានផ្កាពណ៌ផ្កាឈូកឬពណ៌សដែលមានក្លិនឈ្ងុយឆ្ងាញ់ដែលទាក់ទាញប្រភេទសត្វរុយជាច្រើនជាពិសេសគឺសត្វអណ្តើកនៃពូជ អេក ណូ លីស ។ វាត្រូវបានស៊ីជាអាហារដោយដង្កូវនៃប្រភេទសត្វ Lepidoptera មួយចំនួនរួមទាំងកំរាលពណ៌ប្រផេះ។
Hexapropymate: Hexapropymate គឺជាថ្នាំងងុយគេង។ វាមានឥទ្ធិពលស្រដៀងនឹងបារីតាហើយត្រូវបានប្រើក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០- ១៩៨០ ក្នុងការព្យាបាលការគេងមិនលក់មុនពេលត្រូវបានជំនួសដោយថ្នាំថ្មីដែលមានទម្រង់សុវត្ថិភាពប្រសើរឡើង។
Bromide: អ៊ីយ៉ុង ប្រូមីញ៉ូម គឺជាទម្រង់ដែលត្រូវបានចោទប្រកាន់អវិជ្ជមាន ( Br - ) នៃប្រូមូនធាតុដែលជាសមាជិកនៃក្រុមហៃដិននៅលើតុតាមកាលកំណត់។
Apronal: aponal ឬ apronalide ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា allylisopropylacetylurea ឬ allylisopropylacetylcarbamide គឺជាថ្នាំសំយោគថ្នាំងងុយគេងរបស់ក្រុម ureide (acylurea) ដែលត្រូវបានគេសំយោគនៅឆ្នាំ ១៩២៦ ដោយ Hoffmann-La Roche ដែលលែងត្រូវបានប្រើលើកលែងតែនៅប្រទេសជប៉ុន។ ទោះបីជាវាមិនមែនជាឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ barbiturate ក៏ដោយ apronalide គឺស្រដៀងនឹងរចនាសម្ព័ន្ធទៅនឹង barbiturates ។ បើយោងទៅតាមវាគឺស្រដៀងគ្នានៅក្នុងសកម្មភាពទៅនឹង barbiturates ទោះបីជាគួរឱ្យកត់សម្គាល់ស្រាលជាងបើប្រៀបធៀប។ នៅពេលរកឃើញថាវាបណ្តាលឱ្យអ្នកជំងឺវិវត្តទៅជាពពួក thrombocytopenic purpura, apronalide ត្រូវបានដកចេញពីការប្រើប្រាស់គ្លីនិក។
Valnoctamide: វ៉ាណូណូទីមេត ត្រូវបានគេប្រើនៅក្នុងប្រទេសបារាំងជាថ្នាំរំញោច - សម្មតិកម្មចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦៤ ។ មិនដូច valpromide ទោះយ៉ាងណា valnoctamide មិនត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាទឹកអាស៊ីត homologous, valnoctic acid នៅក្នុង vivo ទេ។
Methylpentynol: មេទីលលីនណុល គឺជាអេចត្រូនិកទី ៣ ដែលមានឥទ្ធិពលសម្មតិកម្ម / sedative និង anticonvulsant និងមានសន្ទស្សន៍ព្យាបាលទាប។ វាត្រូវបានរកឃើញដោយ Bayer ក្នុងឆ្នាំ ១៩១៣ ហើយត្រូវបានគេប្រើភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះដើម្បីព្យាបាលការគេងមិនលក់ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់របស់វាត្រូវបានលុបចោលភ្លាមៗដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងថ្នាំថ្មីដែលមានទម្រង់សុវត្ថិភាពល្អជាងនេះ។
Niaprazine: Niaprazine (INN) គឺជាថ្នាំ sedative-hypnotic របស់ក្រុម phenylpiperazine ។ វាត្រូវបានគេប្រើក្នុងការព្យាបាលការរំខានដំណេកចាប់តាំងពីដើមទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០ នៅតាមបណ្តាប្រទេសអ៊ឺរ៉ុបមួយចំនួនរួមមានបារាំងអ៊ីតាលីនិងលុចសំបួ។ ជាទូទៅវាត្រូវបានគេប្រើជាមួយកុមារនិងមនុស្សវ័យជំទង់ដោយសារទម្រង់សុវត្ថិភាពនិងភាពអត់ធ្មត់ដែលអាចទទួលយកបាននិងកង្វះសក្តានុពលនៃការរំលោភបំពាន។
Dexmedetomidine: ថ្នាំ Dexmedetomidine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះពាណិជ្ជកម្ម Precedex ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំ anxiolytic, sedative និងថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់។ Dexmedetomidine គឺគួរឱ្យកត់សម្គាល់ចំពោះសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនក្នុងការផ្តល់ការលួងលោមដោយគ្មានហានិភ័យនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តផ្លូវដង្ហើមហើយអាចផ្តល់នូវការសហការឬពាក់កណ្តាលរលួយ។
Detomidine: Detomidine គឺជាដេរីវេ imidazole និង on 2 -agrenist agonist ដែលត្រូវបានប្រើជាថ្នាំរំងាប់សត្វដ៏ធំដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងនៅក្នុងសេះ។ ជាធម្មតាវាអាចប្រើបានដូចអំបិលឌីអុកស៊ីតក្លរដ្រូក្លរីត។ វាគឺជាថ្នាំដែលមានវេជ្ជបញ្ជាសម្រាប់ពេទ្យសត្វដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះពាណិជ្ជកម្មដូមឺនសាន។
Medetomidine: Medetomidine គឺជាថ្នាំសំយោគដែលត្រូវបានប្រើទាំងថ្នាំស្ពឹកវះកាត់និងថ្នាំស្ពឹក។ វាត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់ដូចជាអំបិលអ៊ីដ្រូក្លរីត, មេឌីត្រូមេឌីនអ៊ីដ្រូក្លរីតដែលជាសារធាតុពណ៌សភ្លឺថ្លា។ វាគឺជា agonist adrenergic be2 ដែលអាចត្រូវបានគេប្រើជាដំណោះស្រាយថ្នាំដែលចាក់បញ្ចូលក្នុងទឹកដោយទឹកស្អាត។
Xylazine: Xylazine គឺជា analogue នៃ clonidine និង agonist នៅថ្នាក់ of 2 នៃ adrenergic receptor ។ វាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការលួងលោមការប្រើថ្នាំសន្លប់ការបន្ធូរសាច់ដុំនិងការចាក់ថ្នាំស្ពឹកចំពោះសត្វដូចជាសេះគោនិងថនិកសត្វដទៃទៀតដែលមិនមែនជាមនុស្ស។ ពេទ្យសត្វក៏ប្រើ xylazine ធ្វើឱ្យមានលក្ខណៈពិសេសផងដែរជាពិសេសសត្វឆ្មា។
Romifidine: ថ្នាំ Romifidine គឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានគេប្រើក្នុងពេទ្យសត្វជាថ្នាំរំងាប់អារម្មណ៍នៅក្នុងសត្វធំ ៗ ដូចជាសេះទោះបីជាវាអាចត្រូវបានគេប្រើនៅក្នុងប្រភេទសត្វជាច្រើនប្រភេទក៏ដោយ។ វាមិនត្រូវបានប្រើនៅក្នុងមនុស្សទេប៉ុន្តែមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធទៅនឹងថ្នាំ Clonidine ដែលត្រូវបានប្រើជាទូទៅ។
Metomidate: Metomidate គឺជាថ្នាំ imidazole ដែលមិនមានលក្ខណៈជារង្វង់ដែលត្រូវបានរកឃើញដោយ Janssen Pharmaceutica ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៥ ហើយក្រោមឈ្មោះត្រូវបានលក់ជាថ្នាំ sedative-hypnotic ដែលត្រូវបានប្រើនៅអឺរ៉ុបដើម្បីព្យាបាលមនុស្សនិងសម្រាប់គោលបំណងបសុពេទ្យ។
ATC code N05: ATC code N05 ចិត្តវិទ្យា គឺជាក្រុមរងនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមី អាណាតូ មិក ដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N05 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Desipramine: ថ្នាំ Desipramine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Norpramin ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាដើរតួជាថ្នាំទប់ស្កាត់ការរំញោចថ្នាំ អរម៉ូនផាយភឺ រីទោះបីជាវាក៏មានសកម្មភាពផ្សេងទៀតដែរដូចជាការរាំងស្ទះសារធាតុ serotonin reuptake inhibitory ខ្សោយ α ១ ទប់ស្កាត់ការ ប្រឆាំងនឹងអ៊ីស្តាមីននិងឥទ្ធិពល anticholinergic ។ ថ្នាំនេះមិនត្រូវបានគេចាត់ទុកជាវិធីព្យាបាលដំបូងសម្រាប់ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនោះទេចាប់តាំងពីការណែនាំអំពីថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើស (អេសអេអេអេអេអេអេអេអេអេអេអេសអេស) ដែលមានផលប៉ះពាល់តិចជាងនិងមានសុវត្ថិភាពជាងក្នុងការប្រើជ្រុល។
Imipramine: អ៊ីមប្រាយមៀន ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ ធូរ៉ាន់ណ លក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាក៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការព្យាបាលការថប់បារម្ភនិងភាពភ័យស្លន់ស្លោផងដែរ។ ថ្នាំនេះក៏ត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលការគេងលើគ្រែផងដែរ។ អ៊ីមភីរ៉ាមត្រូវបានលេបតាមមាត់។
Imipraminoxide: អ៊ីមហ្វីរ៉ាមីញ៉ូ មឬ អ៊ីមភីរ៉ាម N -oxide គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានណែនាំនៅអឺរ៉ុបក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៦០ សម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
Clomipramine: Clomipramine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Anafranil ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ។ វាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការព្យាបាលនៃជំងឺវង្វេងស្មារតីវង្វេងស្មារតីភ័យស្លន់ស្លោជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំនិងការឈឺចាប់រ៉ាំរ៉ៃ។ វាអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការធ្វើអត្តឃាតចំពោះអ្នកដែលមានអាយុក្រោម 25 ឆ្នាំ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលការឆាប់ចេញទឹកកាមផងដែរ។
Opipramol: អូផីលីមលុម ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ អ៊ីឌីដុន ក្នុងចំណោមផលិតផលដទៃទៀតគឺជាថ្នាំបំបាត់ការឈឺចុកចាប់និងថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានប្រើនៅទូទាំងអឺរ៉ុប។ ទោះបីជាសារធាតុគីមីជាថ្នាំត្រេឌីហ្សីហ្សិនឌីន (iminostilbene) ដេរីវេស្រដៀងនឹងអ៊ីប៉ូលីនក៏ដោយថ្នាំ opipramol មិនមែនជាថ្នាំបំបាត់ការស៊ីម៉ូណូនីដូចថ្នាំប្រឆាំងនឹងទ្រីក្លីដដទៃទៀតដទៃទៀតទេហើយផ្ទុយទៅវិញមានលក្ខណៈពិសេសក្នុងចំនោមថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលដើរតួសំខាន់ដូចជាថ្នាំសំលាប់មេរោគ។ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Schindler និង Blattner នៅឆ្នាំ ១៩៦១ ។
Trimipramine: ថ្នាំ Trimipramine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Surmontil ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ថ្នាំ sedative, anxiolytic និងថ្នាំប្រឆាំងនឹងរោគខ្សោយនៅក្នុងការព្យាបាលនៃការគេងមិនលក់, ការថប់បារម្ភនិងជំងឺវិកលចរិករៀងៗខ្លួន។ ថ្នាំនេះត្រូវបានគេពិពណ៌នាថាជាថ្នាំអាភីស៊ីឬ "អាយអេសអេស" ជំនាន់ទី ២ ពីព្រោះមិនដូច TCA ផ្សេងទៀតទេវាហាក់ដូចជាថ្នាំទប់ស្តារឡើងវិញម៉ូណូនីខ្សោយ។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះ TCAs ផ្សេងទៀតថ្នាំ Tripipramine មាន antihistamine, Antiserotonergic, Antiadrenergic, Antidopaminergic និង Anticholinergic ។
Lofepramine: ថ្នាំ Lofepramine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Gamanil , Lomont និង Tymelyt ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ TCAs ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះដូច្នេះនៅពេលដែលពួកគេចែករំលែកទ្រព្យសម្បត្តិរួមនៃការមានចិញ្ចៀនអាពាហ៍ពិពាហ៍បីនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធគីមីរបស់ពួកគេ។ ដូចគ្នានឹង TCAs lofepramine ភាគច្រើនត្រូវបានគេជឿថាមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបន្ថយការធ្លាក់ទឹកចិត្តដោយបង្កើនការផ្តោតអារម្មណ៍នៃសារធាតុបញ្ជូនសរសៃប្រសាទនិងសឺរ៉ូតូនីននៅក្នុងដំណើរការបង្កើតឡើងវិញដោយរារាំងការទទួលយកមកវិញ។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា TCA ជំនាន់ទីបីមិនដូច TCAs ជំនាន់ទី ១ និងទី ២ ទេដែលវាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការប្រើជ្រុលហើយមានផលប៉ះពាល់ស្រាលនិងមិនសូវកើតមាន។
Dibenzepin: ឌីប៊ីនហ្សិនទីន ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ ណវលីល ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយនៅអឺរ៉ុបសម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាមានប្រសិទ្ធិភាពនិងផលប៉ះពាល់ប្រហាក់ប្រហែលនឹង TCAs ផ្សេងទៀតដូចជាអ៊ីមភីមីមប៉ុន្តែមានផលប៉ះពាល់តិចតួច។
Amitriptyline: amitriptyline, បានលក់ក្រោមឈ្មោះម៉ាក Elavil ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀត, ជាថ្នាំ Tricyclic Antidepressants បានប្រើជាចម្បងដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តខ្លាំងនិងភាពខុសគ្នានៃរោគសញ្ញាការឈឺចាប់ពីការឈឺចាប់ neuropathic ទៅឈឺសាច់ដុំឈឺក្បាលប្រកាំងនិងការឈឺក្បាលភាពតានតឹង។ ដោយសារតែភាពញឹកញាប់និងភាពលេចធ្លោនៃផលប៉ះពាល់ថ្នាំអាមីដ្រីត្រូទីលីសជាទូទៅត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការព្យាបាលដោយប្រើខ្សែសម្រាប់សូចនាករទាំងនេះ។
Nortriptyline: ថ្នាំ Nortriptyline ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Pamelor ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត, ការឈឺចាប់ក្នុងប្រព័ន្ធប្រសាទ, បញ្ហាកង្វះការចាប់អារម្មណ៍ (ADHD), ការឈប់ជក់បារីនិងការថប់បារម្ភ។ ដូចគ្នានឹងថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តជាច្រើនដែរការប្រើប្រាស់របស់វាចំពោះមនុស្សវ័យក្មេងដែលមានជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងជំងឺវិកលចរិកដទៃទៀតអាចត្រូវបានកំណត់ដោយសារតែការធ្វើអត្តឃាតកើនឡើងនៅក្នុងប្រជាជន 18-24 កំពុងចាប់ផ្តើមព្យាបាល។ ថ្នាំ Nortriptyline គឺជាការព្យាបាលដែលមិនសូវពេញចិត្តសម្រាប់ ADHD និងបញ្ឈប់ការជក់បារី។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
Protriptyline: Protriptyline ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Vivactil ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ជាពិសេសអាមីដអនុវិទ្យាល័យដែលត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញសម្រាប់ការព្យាបាលនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងភាពផ្ចង់អារម្មណ៍នៃឱនភាពយកចិត្តទុកដាក់ (ADHD) ។ មានតែមួយក្នុងចំណោមភាគច្រើននៃ TCAs, protriptyline មានទំនោរទៅរកភាពស្វាហាប់ជំនួសឱ្យការរំងាប់អារម្មណ៍ហើយពេលខ្លះត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ narcolepsy ដើម្បីទទួលបានប្រសិទ្ធិភាពជំរុញការភ្ញាក់។
Doxepin: Doxepin គឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំការថប់បារម្ភការ ហៀរសំបោរ រ៉ាំរ៉ៃនិងបញ្ហានៃការគេង។ ចំពោះការកន្ទួលកហមវាជាជម្រើសដែលមិនសូវពេញចិត្តចំពោះថ្នាំប្រឆាំងនឹងអ៊ីស្តាមីន។ វាមានអត្ថប្រយោជន៍ស្រាលទៅមធ្យមសម្រាប់បញ្ហាដំណេក។ វាត្រូវបានគេប្រើជាក្រែមសម្រាប់ការរមាស់ដោយសារតែជំងឺរលាកស្បែកនៅលើស្បែកឬជម្ងឺ lichen simplex chronicus ។
Iprindole: Iprindole ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Prondol , Galatur និង Tertran គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានប្រើនៅចក្រភពអង់គ្លេសនិងអៀរឡង់សម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តប៉ុន្តែហាក់ដូចជាលែងមានលក់នៅលើទីផ្សារទៀតហើយ។ ថ្នាំនេះត្រូវបានផលិតដោយវ៉ាយថេតនិងត្រូវបានលក់នៅទីផ្សារក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៧។ ថ្នាំនេះត្រូវបានពិពណ៌នាដោយអ្នកខ្លះថាជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តជំនាន់ទី ២ ដែលត្រូវបានណែនាំ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយវាត្រូវបានគេប្រើតិចតួចណាស់បើប្រៀបធៀបទៅនឹង TCAs ដទៃទៀតដែលចំនួនវេជ្ជបញ្ជាត្រូវបានចែកចាយតែរាប់ពាន់។
Melitracen: Melitracen គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) សម្រាប់ព្យាបាលការធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងការថប់បារម្ភ។ ក្រៅពីការត្រៀមថ្នាំតែមួយមុខវាក៏មានផងដែរដូចជា Deanxit ដែលដាក់លក់ដោយ Lundbeck ដែលជាផលិតផលរួមបញ្ចូលគ្នាដែលមានទាំង melitracen និង flupentixol ។
Butriptyline: Butriptyline ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ អ៊ីវ៉ាឌីណេន ក្នុងចំណោមផលិតផលដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើនៅចក្រភពអង់គ្លេសនិងបណ្តាប្រទេសអ៊ឺរ៉ុបជាច្រើនទៀតសម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តប៉ុន្តែហាក់ដូចជាលែងមានលក់នៅលើទីផ្សារ។ រួមជាមួយ trimipramine, iprindole, និង Amoxapine វាត្រូវបានគេពិពណ៌នាថាជាអេទីភីអ៊ីធីឬអ៊ីជំនាន់ទីពីរ \ "ស៊ីអេសអេ" ដោយសារតែការណែនាំយឺតនិងឱសថវិទ្យាអាតូហ្វីក។ វាត្រូវបានគេប្រើតិចតួចណាស់បើប្រៀបធៀបទៅនឹង TCAs ផ្សេងទៀតដែលចំនួនវេជ្ជបញ្ជាត្រូវបានចែកចាយតែរាប់ពាន់។
Dosulepin: ថ្នាំ Dosulepin ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា doiepin និងត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Prothiaden ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ Dosulepin ធ្លាប់ជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានគេប្រើញឹកញាប់បំផុតនៅក្នុងចក្រភពអង់គ្លេសប៉ុន្តែវាលែងត្រូវបានគេប្រើជាទូទៅដោយសារតែការពុលខ្ពស់ក្នុងការប្រើជ្រុលដោយគ្មានគុណសម្បត្តិព្យាបាលជាង TCA ផ្សេងទៀត។ វាដើរតួជាសារធាតុទប់ស្កាត់សារធាតុ serotonin – norepinephrine reuptake inhibitor (SNRI) និងមានសកម្មភាពផ្សេងទៀតរួមមានថ្នាំប្រឆាំងនឹងអ៊ីស្តាមីនថ្នាំ antiadrenergic, antiserotonergic, anticholinergic និងការទប់ស្កាត់ឆានែលសូដ្យូម។
Amoxapine: Amoxapine, បានលក់ក្រោមឈ្មោះម៉ាក Asendin ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀត, ជាថ្នាំបំបាត់ទុក្ខព្រួយ tetracyclic (TeCA) ។ វាគឺជាសារធាតុរំលាយមេឡាទីននៃអេល - ឌីសេទីល។ Amoxapine បានទទួលការយល់ព្រមផ្នែកទីផ្សារជាលើកដំបូងនៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ១៩៩២ ។
Dimetacrine: Dimetacrine ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថា dimethacrine និង acripramine គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ដែលត្រូវបានប្រើនៅអឺរ៉ុបនិងពីមុននៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនសម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាមានឥទ្ធិពលដូចអ៊ីស្ត្រូមីលីន; ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ, នៅក្នុងការសាកល្បងគ្លីនិកពីរដងប្រឆាំងនឹងអ៊ីមភីរ៉ាមិច, ឌីមេទីតាក្រាមត្រូវបានគេរកឃើញថាមានប្រសិទ្ធភាពទាបជាងក្នុងការប្រៀបធៀបនិងបង្កើតការសម្រកទម្ងន់និងការធ្វើតេស្តិ៍ថ្លើមមិនធម្មតា។ តិចតួចត្រូវបានគេស្គាល់អំពីឱសថសាស្ត្រនៃ dimetacrine ប៉ុន្តែវាអាចត្រូវបានគេសន្និដ្ឋានថាវាដើរតួក្នុងលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាទៅនឹង TCAs ផ្សេងទៀត។ ប្រសិនបើនេះជាករណីពិត dimetacrine អាចបណ្តាលឱ្យមានការពុលបេះដូងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការប្រើជ្រុល។
Amineptine: Amineptine ដែលពីមុនត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Survector ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃក្រុមថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (TCA) ។ វាដើរតួជាថ្នាំទប់ស្កាត់ dopamine ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសនិងលាយបញ្ចូលគ្នានិងភ្នាក់ងារបញ្ចេញហើយក្នុងកម្រិតតិចជាងដែលជាថ្នាំសំលាប់ស្មៅ norepinephrine reuptake ។
Maprotiline: Maprotiline ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Ludiomil ក្នុងចំនោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តតេស្តូលីកដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ ជំនួសវាអាចត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តត្រីកោណ (TCA) ជាពិសេសអាមីដអនុវិទ្យាល័យ។ ទាក់ទងនឹងគីមីវិទ្យានិងឱសថសាស្ត្ររបស់វា maprotiline មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអាយអេមអេមអាយអេសអនុវិទ្យាល័យដទៃទៀតដូចជាripសាននិងទ្រីបធីតហើយមានឥទ្ធិពលស្រដៀងគ្នានឹងពួកគេដែរ។
Quinupramine: ថ្នាំ Quinupramine គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានប្រើនៅអឺរ៉ុបសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Zimelidine: ហ្ស៊ីហ្សីលីន គឺជាថ្នាំមួយក្នុងចំណោមថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសដំបូងគេដែលត្រូវបានដាក់លក់នៅលើទីផ្សារ។ វាគឺជាថ្នាំ pyridylallylamine ហើយមានរចនាសម្ព័ន្ធខុសពីថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដទៃទៀត។
Fluoxetine: Fluoxetine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Prozac និងសា រ៉ាហ្វាម ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃប្រភេទថ្នាំសំលាប់មេរោគ serotonin ដែលត្រូវបានជ្រើសរើស។ វាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការព្យាបាលនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំ, ជំងឺវង្វេងស្មារតី (OCD), ជំងឺសរសៃប្រសាទ, ការភ័យស្លន់ស្លោនិងជំងឺវង្វេងវង្វាន់មុនពេលមានរដូវ។ វាត្រូវបានអនុម័តផងដែរសម្រាប់ការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំមួយចំពោះមនុស្សវ័យជំទង់និងកុមារអាយុ 8 ឆ្នាំឡើងទៅ។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលការឆាប់ចេញទឹកកាមផងដែរ។ ហ្វ្លុយតូទីនត្រូវបានលេបតាមមាត់។
Citalopram: ថ្នាំ Citalopram ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Celexa ក្នុងចំនោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃប្រភេទថ្នាំបំប៉នប្រភេទ serotonin reuptake inhibitor (SSRI) ។ វាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំជំងឺវង្វេងស្មារតីដែលមិនចេះនិយាយភាពភ័យស្លន់ស្លោនិងជំងឺសង្គម។ ផលប៉ះពាល់នៃថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តអាចចំណាយពេលពីមួយទៅបួនសប្តាហ៍ដើម្បីកើតឡើង។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
Paroxetine: ថ្នាំ Paroxetine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Paxil និង Seroxat ក្នុងចំណោម ថ្នាំ ដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃប្រភេទថ្នាំទប់ស្កាត់សារធាតុ Serotonin Reuptake inhibitor (SSRI) ដែលត្រូវបានជ្រើសរើស។ វាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំជំងឺវង្វេងស្មារតីដែលមិនចេះនិយាយភ័យស្លន់ស្លោការថប់បារម្ភក្នុងសង្គមការថប់ដង្ហើមក្រោយការវះកាត់ជំងឺថប់បារម្ភទូទៅនិងជំងឺវង្វេងវង្វាន់មុនពេលរដូវ។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើក្នុងការព្យាបាលការឆាប់ចេញទឹកកាមនិងក្តៅក្រហាយដោយសារការអស់រដូវ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
Sertraline: Sertraline ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Zoloft ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃថ្នាក់ថ្នាំសំលាប់មេរោគអេសឌីរ៉ូទីនដែលត្រូវបានជ្រើសរើស។ ប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំ sertraline សម្រាប់ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តគឺស្រដៀងគ្នាទៅនឹងថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដទៃទៀតដែរហើយភាពខុសគ្នាភាគច្រើនត្រូវបានកំណត់ចំពោះផលប៉ះពាល់។ Sertraline ត្រូវបានគេអត់ឱនឱ្យបានល្អជាងថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត tricyclic ចាស់ហើយវាអាចដំណើរការបានល្អជាងហ្វ្លុយតូទីនសម្រាប់ប្រភេទជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តមួយចំនួន។ Sertraline មានប្រសិទ្ធិភាពសំរាប់ភាពស្លន់ស្លោ, ជំងឺថប់បារម្ភក្នុងសង្គម, ជំងឺថប់បារម្ភទូទៅនិងជំងឺដែលមិនចេះគិត (អូឌីឌី) ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយសម្រាប់អូឌីស៊ីការព្យាបាលអាកប្បកិរិយាដែលមានការយល់ដឹងជាពិសេសក្នុងការរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយសឺរត្រាគឺជាការព្យាបាលដែលប្រសើរជាង។ ទោះបីជាត្រូវបានអនុម័តសម្រាប់ជំងឺស្ត្រេសក្រោយការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តក៏ដោយ sertraline នាំឱ្យមានភាពប្រសើរឡើងតិចតួចនៅក្នុងស្ថានភាពនេះ។ Sertraline ក៏ជួយបន្ធូរបន្ថយអាការរោគនៃជំងឺមុនពេលរដូវនិងអាចត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាបាលដោយប្រើកម្រិតរងឬរយៈពេលខ្លីសម្រាប់ការព្យាបាលរបស់វា។
Alaproclate: Alaproclate គឺជាថ្នាំដែលត្រូវបានបង្កើតជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដោយក្រុមហ៊ុនឱសថស៊ុយអែដ Astra AB ក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០ ។ វាដើរតួជាសារធាតុទប់ស្កាត់ការរំងាប់សារធាតុ serotonin ដែលត្រូវបានជ្រើសរើស (SSRI) និងរួមជាមួយហ្ស៊ីហ្សីលីននិងអិលផ្លិនគឺជាថ្នាំមួយប្រភេទដំបូងគេ។ ការអភិវឌ្ឍត្រូវបានបញ្ឈប់ដោយសារតែការសង្កេតពីផលវិបាកនៃថ្លើមនៅក្នុងការសិក្សាអំពីសត្វកកេរ។ បន្ថែមលើលក្ខណៈសម្បត្តិអេសអេសអេសអេលអាល់ត្រូរ៉ូក្លីតត្រូវបានគេរកឃើញថាដើរតួជាអ្នកប្រឆាំងនឹងការប្រឆាំងនឹងអេមអេឌីអេឌីអេឌីអេឌីប៉ុន្តែមិនមានលក្ខណៈរំញោចរើសអើងដែលស្រដៀងនឹងផេនទីគ្រីឌីនទេ។
Fluvoxamine: Fluvoxamine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Luvox ក្នុងចំនោម ថ្នាំ ដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៃប្រភេទអេសឌីអេសអេនអេសអេជអេជអេសអេជអេសអេសដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងសម្រាប់ការព្យាបាលនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងជំងឺវង្វេងស្មារតី (OCD) ។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលជំងឺថប់បារម្ភដូចជាជំងឺភ័យស្លន់ស្លោ, ជំងឺថប់បារម្ភក្នុងសង្គមនិងជំងឺស្ត្រេសក្រោយប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត។
Etoperidone: Etoperidone ដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងឈ្មោះយីហោជាច្រើនគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០ ហើយវាលែងត្រូវបានគេលក់ឬលែងមានលក់ទៀត។ វាគឺជាថ្នាំ phenylpiperazine ទាក់ទងនឹងថ្នាំ trazodone និង nefazodone នៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធគីមីនិងជាសារធាតុប្រឆាំងនឹងសេរ៉ូមនិងសារធាតុប្រឆាំងនឹងសារធាតុឡើងវិញ (SARI) ស្រដៀងនឹងពួកគេ។
Escitalopram: Escitalopram, បានលក់ក្រោមឈ្មោះម៉ាក Cipralex និង Lexapro, ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃគឺថ្នាំបំបាត់ទុក្ខព្រួយនៃ serotonin reuptake inhibitors ជ្រើសរើស (SSRI) ថ្នាក់មួយ។ Escitalopram ត្រូវបានប្រើជាចម្បងដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដ៏ធំឬជំងឺថប់បារម្ភទូទៅ។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Isocarboxazid: ថ្នាំ Isocarboxazid គឺជាថ្នាំទប់ស្កាត់អុកស៊ីតកម្ម monoamine ដែលមិនអាចត្រឡប់វិញបាន (MAOI) នៃថ្នាក់ hydrazine ដែលត្រូវបានប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ រួមជាមួយថ្នាំ phenelzine និង tranylcypromine វាគឺជាផ្នែកមួយនៃ MAOI បុរាណចំនួនបីដែលនៅតែអាចរកបានសម្រាប់ការប្រើប្រាស់គ្លីនិកក្នុងការព្យាបាលជំងឺវិកលចរិកនៅសហរដ្ឋអាមេរិកទោះបីជាវាមិនមានលក្ខណៈទូទៅក៏ដោយបើប្រៀបធៀបនឹងអ្នកដទៃ។
Nialamide: ថ្នាំ Nialamide គឺជា ថ្នាំទប់ស្កាត់អ៊ីណូម៉ីម អុកស៊ីតកម្ម (MAOI) ដែលមិនត្រូវបានគេជ្រើសរើសដែលមិនអាចជ្រើសរើសបាននៃថ្នាក់ ហ៊ីរ៉ូហ្សីន ដែលត្រូវបានប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាត្រូវបានដកដោយ Pfizer កាលពីច្រើនទសវត្សរ៍មុនដោយសារតែហានិភ័យនៃជំងឺរលាកថ្លើមប្រភេទនេះ។
Phenelzine: ថ្នាំ Phenelzine ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមឈ្មោះយីហោ Nardil ក្នុងចំណោមថ្នាំដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងអុកស៊ីតកម្ម monoamine oxidase ដែលមិនត្រូវបានជ្រើសរើសនិងមិនអាចត្រឡប់វិញបាននៃថ្នាក់ hydrazine ដែលត្រូវបានប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិង anxiolytic ។ រួមជាមួយថ្នាំ tranylcypromine និង isocarboxazid, phenelzine គឺជាផ្នែកមួយនៃ MAOI ដែលមិនជ្រើសរើសនិងមិនអាចត្រឡប់វិញបានដែលនៅតែមាននៅក្នុងការប្រើប្រាស់គ្លីនិករីករាលដាល។ វាត្រូវបានគេយកតាមមាត់។
Tranylcypromine: ថ្នាំ Tranylcypromine គឺជាថ្នាំទប់ស្កាត់ជាតិម៉ូណូអុកស៊ីត (MAOI); អ្វីដែលពិសេសជាងនេះទៅទៀតថ្នាំ tranylcypromine ដើរតួជាអ្នករារាំងដែលមិនអាចជ្រើសរើសបាននិងមិនអាចត្រឡប់វិញបាននៃអង់ស៊ីមម៉ូណូអុកស៊ីតអុកស៊ីដ (MAO) ។ វាត្រូវបានគេប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងភ្នាក់ងារ anxiolytic ក្នុងការព្យាបាលគ្លីនិកនៃអារម្មណ៍និងការថប់បារម្ភរៀងៗខ្លួន។
Iproniazid: ថ្នាំ Iproniazid គឺជាថ្នាំទប់ស្កាត់អុកស៊ីតកម្មម៉ូណូអូអុកស៊ីត (MAOI) ដែលមិនអាចជ្រើសរើសបានដែលមិនអាចជ្រើសរើសបាននៃថ្នាក់ hydrazine ។ វាគឺជាថ្នាំព្យាបាលរោគសាស្ត្រដែលត្រូវបានគេបង្កើតដំបូងដើម្បីព្យាបាលជំងឺរបេងប៉ុន្តែក្រោយមកត្រូវបានគេប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយវាត្រូវបានគេដកចេញពីទីផ្សារដោយសារតែថ្នាំ hepatotoxicity របស់វា។ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ iproniazid ត្រូវបានបញ្ឈប់នៅលើពិភពលោកភាគច្រើនក្នុងទសវត្សឆ្នាំ ១៩៦០ ប៉ុន្តែនៅតែប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសបារាំង។
Iproclozide: ថ្នាំ Iproclozide គឺជាសារធាតុទប់ស្កាត់អុកស៊ីតកម្ម monoamine oxidase (MAOI) នៃសារធាតុគីមី hydrazine ដែលត្រូវបានប្រើជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តប៉ុន្តែក្រោយមកត្រូវបានបញ្ឈប់។ វាត្រូវបានគេដឹងថាបណ្តាលអោយមានជំងឺរលាកថ្លើមប្រភេទនេះហើយយ៉ាងហោចណាស់មានអ្នកស្លាប់ចំនួន ៣ នាក់ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាដោយសារតែការគ្រប់គ្រងថ្នាំ។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
Moclobemide: ថ្នាំ Moclobemide គឺជាថ្នាំទប់ស្កាត់បញ្ច្រាសនៃថ្នាំ monoamine oxidase A (RIMA) ដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងដើម្បីព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនិងការថប់បារម្ភក្នុងសង្គម។ វាមិនត្រូវបានអនុម័តសម្រាប់ការប្រើប្រាស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកទេប៉ុន្តែត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសលោកខាងលិចផ្សេងទៀតដូចជាកាណាដាចក្រភពអង់គ្លេសនិងអូស្ត្រាលី។ វាត្រូវបានផលិតដោយសាខានៃក្រុមហ៊ុនឱសថហូលមែន - ឡារ៉ូឆ។ ដំបូងឡើយ Aurorix ក៏ត្រូវបាន Roche ដាក់លក់នៅអាហ្រ្វិកខាងត្បូងផងដែរប៉ុន្តែត្រូវបានដកវិញបន្ទាប់ពីសិទ្ធិប៉ាតង់របស់វាផុតកំណត់ហើយ Cpla Medpro's Depnil និង Pharma Dynamic's Clorix អាចរកបាននៅពាក់កណ្តាលថ្លៃដើម។
Toloxatone: ថ្នាំ Toloxatone ( Humoryl ) គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៤ នៅប្រទេសបារាំងដោយ Sanofi Aventis សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ វាត្រូវបានបញ្ឈប់នៅឆ្នាំ ២០០២។ វាដើរតួជាអ្នកបញ្ច្រាស់បញ្ច្រាសដែលអាចជ្រើសរើសបាននៃ MAO-A (RIMA) ។
ATC code N06: ATC code N06 Psychoanaleptics គឺជាក្រុមព្យាបាលនៃប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់គីមីគីមីអាណាតូមិកដែលជាប្រព័ន្ធលេខកូដព្យញ្ជនៈដែលបង្កើតឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកសម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំនិងផលិតផលវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមរង N06 គឺជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធកាយវិភាគសាស្ត្រ N ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ។
5-Hydroxytryptophan: 5-Hydroxytryptophan ( 5-HTP ) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថា Oxitriptan គឺជាអាស៊ីដអាមីណូនិង ភ្នាក់ងារគីមីវិទ្យា ដែលកើតឡើងជាលក្ខណៈធម្មជាតិក៏ដូចជាកម្រិតមេតាប៉ូលីសក្នុងជីវគីមីនៃសេរ៉ូត្រូទីនមេតូតូទីន។
Tryptophan: ទ្រីផូផូផាន គឺជាអាស៊ីតអាមីណូដែលត្រូវបានប្រើនៅក្នុងជីវគីមីនៃប្រូតេអ៊ីន។ ទ្រីផូផូផានមានក្រុម amino- អាមីណូក្រុមអាស៊ីត car-carboxylic និងខ្សែសង្វាក់ចំហៀងដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាអាស៊ីតអាមីណូក្រអូបដែលមិនមែនប៉ូល។ វាចាំបាច់ណាស់ចំពោះមនុស្សមានន័យថារាងកាយមិនអាចសំយោគវាបានទេហើយវាត្រូវតែទទួលបានពីរបបអាហារ។ ទ្រីផូផូផានក៏ជាភ្នាក់ងារផ្តល់សារធាតុរំអិលប្រូតេអ៊ីនអរម៉ូនមេទីតូនីននិងវីតាមីនបេ ៣ ផងដែរ។ វាត្រូវបានអ៊ិនកូដដោយកូឌុន UGG ។
Mianserin: Mianserin ដែលត្រូវបានលក់ក្រោមយីហោ Tolvon ក្នុងចំណោមអ្នកដទៃទៀតគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងក្នុងការព្យាបាលជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនៅអឺរ៉ុបនិងកន្លែងផ្សេងទៀតនៅក្នុងពិភពលោក។ វាគឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តតេតាលីក (TeCA) ។ Mianserin មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយ mirtazapine ទាំងគីមីនិងទាក់ទងនឹងសកម្មភាពនិងផលប៉ះពាល់របស់វាទោះបីជាមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងរវាងថ្នាំទាំងពីរក៏ដោយ។
Nomifensine: Nomifensine គឺជាថ្នាំទប់ស្កាត់ការរំញោចឡើងវិញដោយប្រើថ្នាំ norepinephrine-dopamine ពោលគឺថ្នាំដែលជួយបង្កើនបរិមាណសារធាតុ synaptic norepinephrine និង dopamine ដែលមានសម្រាប់អ្នកទទួលដោយរារាំងអ្នកដឹកជញ្ជូនឡើងវិញ។ នេះគឺជាយន្តការនៃសកម្មភាពដែលបានចែករំលែកដោយថ្នាំកំសាន្តមួយចំនួនដូចជាកូកាអ៊ីននិងថ្នាំ tametraline ។ ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា () S -isomer ទទួលខុសត្រូវចំពោះសកម្មភាព។